van 28 november tot 30 november 2017

Vertrek uit Valparaíso 28 november 2017

Nog eens lekker geslapen in ons tweede verblijf. Een ontbijt en dan alles inpakken, opkuisen en weg waren wij! Het kostte wat moeite om een taxi te vinden maar we geraakten zonder problemen aan de plaats waar we de bus moesten nemen naar Santiago.

DSC01579.JPG

We mochten direct instappen! Mieke filmde door het raam de omgeving. Een man die achter ons zat begon een gesprekje met mij. Hij had ook al van alles meegemaakt…

20171128_124548.jpg

DSC01638.JPG

Het weer was de laatste twee dagen eerder fris geweest in Valparaíso maar in Santiago was het warm. Een zwoele wind verwelkomde ons na een busreis van twee uur. We hadden geluk met de taxi en na nog een kwartiertje kwamen we thuis bij Maria. Zij ontving ons met haar bekende, gastvrije glimlach en het gastenverblijf rook uitnodigend naar pasgekuist.

Daar we plots alle drie met het internet verbonden waren, dankzij het draadloos internet van Michel, de kleinzoon van Maria, begonnen we met onze ervaringen op de blog te zetten. Verschillende mensen zaten daar echt wel op te wachten! Tot hiertoe viel alles zeer goed mee voor ons allen. We zijn zeer blij omdat Linda op haar tempo en met de nodige rust van alles mee kan genieten. Het is ook verrijkend om alles wat we meemaken met elkaar te kunnen bespreken.

DSC01343.JPG

Na een gezond middagmaal gingen Mieke en ik naar de plaats waar ik vroeger woonde en van waaruit ik hier werkte. Carmen Prado was daar met haar groep samen (14 vrouwen en 1 man) . Ze vierden juist de verjaardagen van allen die jarig waren in het laatste semester. Een overvloed aan broodjes en gebak stonden op de tafels. De mensen waren blij met onze komst en we zaten een uurtje bij hen terwijl we luisterden naar wat ze te vertellen hadden. Het is duidelijk dat dit soort groepen voor oudere en zieke mensen wel heel belangrijk is. Ze komen hun huis uit en maken er samen een gezellige tijd van. Af en toe lukt het de verantwoordelijken om lesgevers, dokters, sociale assistenten, therapeuten, politiekers en zelfs zangers uit te nodigen om zo in te spelen op de vraag en de noden van de groep. We leerden de nieuwe voorzitster kennen. Ze ziet er bekwaam en gedreven uit. Enkele dames hielpen haar om de anderen te bedienen.

20171128_174858.jpg

Na een tijdje gingen we met Carmen naar buiten. Er staat een nieuw lokaal op het terrein, daarin woont een gezin van Haïti. Sinds de grote aardbeving zijn er vele gezinnen uit Haïti gevlucht. Ze hebben zich verspreid over gans Latijns Amerika en duidelijk ook over Chili.

DSC01672.JPG

DSC01664.JPG

Het lokaal dat Peter eens hielp mee opbouwen voor de jeugd is een kapel geworden. De parochiepriester komt één keer per maand langs voor een misviering. Kinderen en koppels worden  hier voorbereid op de sacramenten. Dit terrein wordt reeds lang beheerd door de Katholieke kerk. Het interessante is dat zo ook het pastorale luik dat we eens opstartten blijft verder leven. Spijtig genoeg omarmde de Katholieke nooit het sociale luik waaruit Rayen Mahuida groeide.

DSC01654.JPG

 

Ons huis werd omgevormd tot een vergaderlokaal, alles is vernieuwd op kosten van de lokale Kerkgemeenschap… vanuit België hoeven we ons hierover geen zorgen te maken.

Mieke maakte een foto van een mozaïek die gemaakt werd op één van de muren van het domein naar een ontwerp dat ik zelf tekende in de tijd dat de vrouwen nog wandtapijtjes maakten om een extra inkomen te hebben.

DSC01653.JPG

Op de terugweg naar huis wou Mieke één van haar peetkinderen bezoeken. Het meisje van weleer is nu een jonge moeder. Ze besteedt haar tijd vooral aan het helpen van haar moeder (die al jaren sukkelt met haar gezondheid) en de verzorging en opvoeding van haar dochtertje van 5. Ze leven zeer povertjes. Samen maken ze prachtige bloemen van inpaklint en zakjes die deels katoen en deels breiwerk zijn. Wij kochten wat handwerk en maakten daarmee hun dag zeker wat mooier.

20171128_182213.jpg

20171128_182518.jpg

DSC01676.JPG

De rest van de dag werkten we vooral aan onze blog.

Woensdag 29 november:

Om 10 uur zaten we al samen met de stuurgroep van Rayen Mahuida. Nu was ook Patty van de partij. Daniëla was er niet want zij had verplichtingen i.v.m. haar studies. Wij luisterden eerst voornamelijk naar Patty haar ervaringen. Ook voor haar was het geen gemakkelijk jaar geweest omwille van gezondheidsproblemen. Ze had samen met Tita het kinderwerk in stand kunnen houden maar niet kunnen uitbreiden en de premonitoren die ze begeleidden waren slechts met vijf. Toch was ze tevreden over de dingen die ze wel bereikt hadden.

20171129_121616.jpg

20171129_121534.jpg

Hoe meer vragen we stelden, hoe meer we te weten kwamen over onopgeloste problemen die verhinderen dat Rayen Mahuida meer en betere diensten kan verlenen. Wij spraken dan ook onze bezorgdheid uit en deden enkele voorstellen.

Voor we uit elkaar gingen, spraken we af dat Paola en ik zouden samenkomen om de vergadering van de volgende dag met de coördinatiegroep voor te bereiden.  Dat deden we dan in de namiddag.

Voor de rest werkten we vooral verder aan onze blogs.

30 november 2017:

We zaten samen met de coördinatiegroep. Juan van de werking met de straatkinderen was er, Tita van de kinderwerking, Augustina, verantwoordelijke voor de verhuur en onderhouden van de polyvalente zaal en de meubels, Lina en Maria Eugenia als vertegenwoordigsters van de seniorenwerking, Paola als voorzitster, Ruth van de werkgroep “Manos libres”= “Vrije Handen” en de boekhouding en Maria, als verantwoordelijke van de seniorenwerking.

20171130_111727.jpg

20171130_111753.jpg

Het deed goed naar iedereen te luisteren, samen de werking van Rayen Mahuida onder de loep te nemen, voorstellen te doen voor de toekomst, het solidariteitsfeest voor te bereiden dat op 16/12 zal doorgaan om 40 jaar solidariteit te vieren tussen mensen van België en mensen van Chili.

We planden een laatste vergadering op 19 december en besloten om dan enkele knopen door te hakken en de grote lijnen voor 2018 vast te leggen. Dan zullen we ook al iets moeten zeggen over de steun die we in 2018 willen geven vanuit België.

20171130_141855.jpg

Ruth had ons uitgenodigd om na de vergadering bij haar thuis een broodje te eten en dat deden we graag. Samen herinnerden we ons haar verblijf in België en babbelden er gezellig op los. Ze was vooral gelukkig omdat al haar kinderen werk hebben, Filipe, Maria en hun dochtertje bij haar wonen en omdat op het ogenblik haar zwakke longen haar niet te veel last bezorgen. Natuurlijk ging al haar dankbaarheid op de eerste plaats naar God, die haar zo goed beschermd had, zelfs als ze doodziek in de kliniek lag… Ze nodigde ons uit om mee naar een evangelische samenkomst te gaan en was heel gelukkig omdat Linda de uitnodiging kon aanvaardden. 

20171130_142536.jpg

In de namiddag kwam Yasna, haar dochter nog op bezoek maar dat is voor een volgende keer…

Advertenties

3 gedachtes over “van 28 november tot 30 november 2017

  1. Dag lieve Marlies
    Dank voor de foto’s en je toelichtingen!!
    ‘k Geniet ervan.
    Groetjes, ook voor Linda en Mieke
    Niesje

    Like

  2. Niesje, dank voor uw reactie. Het doet ons deugd dat je kan genieten van wat we kunnen delen van hieruit! Linda en Mieke laten je ook groeten.

    Like

  3. Hallo,ik zie dat alles daar goed verloopt.
    Hier is alles bedekt met een laag sneeuw, dat gaf aanleiding om de kerstboom te plaatsen.
    Vele herinneringen komen boven, de vele warmte die ik kon ervaren van heel lieve mensen uit de wijk.
    Ik voel me nu te ziek om alle verslagen te lezen.
    Vele groetjes
    Marleen

    Like

Reacties zijn gesloten.