van 9 tot 11 december

Van 9 december 2017 tot en met 11 december 2017:

Met een klein uur vertraging kwamen we in Santiago aan. Onderweg ter hoogte van Chillan een lekke band gehad. Gelukkig was er vrij snel een technische dienst ter plaatse en mochten we blijven zitten. Zo’n lange afstandsbussen zijn wel vrij comfortabel maar toch is het niet gemakkelijk om goed te slapen.

DSC02210.JPG

Daar we wisten dat Maria al vroeg in de morgen weg was met de senioren, voor een daguitstap, verkozen we om een sandwich te eten vooraleer verder te rijden naar Santa Clara.

Het weer – thuisgevoel maakte zich opnieuw meester van ons. Wat een geluk dat we in bed konden uitrusten van de lange reis.

In de namiddag gingen we naar het Centraal Station om nog wat inkopen te doen. We aten daar in een reusachtige refter met tientallen eetstands. Dit keer kozen we voor Nasi.

20171209_165309.jpg

Er was ongelooflijk veel volk in en rond het Centraal Station. Zo’n drukte is nauwelijks te bevatten. We reden terug met de bus naar Santa Clara en probeerden daarna wat te schrijven. Maria kwam tevreden en voldaan terug van de uitstap.

Zondag 10 december 2017

Een paar weken geleden nodigde Sam, de oudste broer van Deborah, ons uit naar het doopfeest van zijn zoontjes: Thomas (bijna 3) en Martin (3 maanden). Wij waren heel benieuwd om Sam en zijn vrouw Silvia te zien samen met gans de familie en hun vrienden.

Caterina en Jeffrey wachtten op ons aan de Metro van ‘La Escuela Militar’. Met hun auto geraakten we probleemloos in La Colina – Santa Elena. Alleen waren we er zeer moeilijk geraakt.

Deborah stond ons buiten op te wachten. Ze was zeer gelukkig ons te zien. Samen gingen we binnen en begroetten alle gasten. Het was een enige gelegenheid om al deze mensen te zien en om enkelen wat beter te leren kennen.

20171210_182041.jpg

Het was 36 graden, de warmste dag tot hiertoe. Een afdak zorgde voor de nodige schaduw en in de namiddag was daar dat verkwikkend windje. Het feestje was luchtig en gezellig opgevat en alle aanwezigen waren vriendelijk. Thomas kreeg veel speelgoed en was heel opgewonden. Martin was rustig tot hij pap wilde en na de melkvoeding was hij weer rustig.

20171210_144258.jpg

20171210_160230.jpg

Daar de doop in de kerk verlegd was van 14 uur naar 19 uur feestten we voor de doop. Voor ons was dat niet echt een probleem maar Thomas was doodmoe en kon niet voldoende slapen voor de doop.

In de kerk waren familieleden van 7 dopelingen. De kinderen die gedoopt werden hadden allemaal verschillende leeftijden. De oudsten wisten duidelijk beter waarover het ging dan de kleinsten. Voor Thomas was het een ongewone gebeurtenis die zijn ontdekkingszin onweerstaanbaar prikkelde. Hij wou alles zien en aanraken en ging voortdurend op onderzoek. Er was een koor dat zichzelf begeleidde met muziekinstrumenten.

20171210_190914.jpg

20171210_190215.jpg

De priester deed zijn best om de ouders, meters en peters zo goed mogelijk te betrekken en om hun opdracht in verband met de christelijke opvoeding van de dopelingen duidelijk te maken.

DSC02236.JPG

Annemie en Manuel werden de meter en peter van Thomas. Jeffrey en Isa werden peter en meter van Martin. Deborah mocht Jeffrey assisteren. Ze voelde zich DE meter. Mooi!

20171210_190256.jpg

Na de doop keerden we allen terug naar het huis van Silvia en Sam. We aten nog een stukje van de blauwe taart.

DSC02284.JPG

DSC02285.JPG

Daarna bracht Annemie ons naar de Metro. Wat een dag! Wat een familiegebeuren! Linda merkte terecht op: “Onze stamboom zal hier verder gaan”. Moest ons vader dat weten….

Advertenties