Aalsterse T-shirts steunen goed doel

MARLIES (63) AL 40 JAAR DRIJVENDE KRACHT ACHTER SOS CHILI
Marlies Adriaens uit Aalst trok veertig jaar geleden naar Santiago De Chile en is nog steeds de drijvende kracht achter SOS Chili. In België probeert ze geld in te zamelen door T-shirts te verkopen. Haar Chileense wijkwerking wordt nu voortgezet door een lokale groep vrouwen.

artikel : Het Laatste Nieuws

Foto Rutger Lievens Marlies (tweede van links) en de andere vrijwilligers van SOS Chili met de Aalst

19 – 20 – 21 december 2017

19 DECEMBER 2017

Onze laatste volledige dag in Chili.

We begonnen al met het inpakken van onze spullen. Linda en ik schreven nog wat voor de blog. Mieke ging met Deborah, Luz en haar dochtertje naar de winkel. Ondertussen reed ik naar het Centraal Station waar we typische wollen puls hadden besteld.

De dag ging razendsnel voorbij en toen ik rond 18 uur, helemaal verhit, terugkwam moest ik me haasten om naar de vergadering te gaan met de jongeren van Crecer con Futuro. Ze waren met 8: de stuurgroep. Zij schetsten mij in grote lijnen wat ze in 2018 wilden doen, vroegen mijn mening over een paar punten en wilden graag weten of we hen zouden kunnen steunen vanuit SOS-Chili.

Om 19 uur kwamen de verantwoordelijken van Rayen Mahuida met een delegatie van Crecer con Futuro samen om in een laatste vergadering een paar dingen te bespreken, enkele knopen door te hakken en al enkele afspraken te maken voor de werking in 2018.

20171219_192208.jpg

Het werd ons gauw duidelijk dat de evaluatie- en planningsperiode, eind januari, moet afgewacht worden om alles goed uit te werken. Toch was deze vergadering zeer belangrijk omwille van volgende feiten en besluiten:

  • Maria, Ruth, Daniela, Patty, lieten weten dat ze vanaf maart 2018 enkel nog op vrijwillige basis enkele taken op zich zullen nemen. Veel minder dan in 2017. Dat betekent heel wat voor de organisatie! Wij hopen dat ze wel nog hun taken verder zetten tot ze iemand gevonden hebben om ze over te nemen. Daarvoor zullen ze gerichter en creatiever op zoek moeten gaan naar opvolgers dat tot nu toe het geval was. Het is weliswaar een unieke gelegenheid om de verjonging van Rayen Mahuida verder te zetten. Wij danken de verantwoordelijken voor alles wat ze deden en hopen dat ze zich toch blijven verbonden voelen met Rayen.
  • Er is gebleken dat we de laatste jaren in België amper 800 euro per maand kunnen samenbrengen (en zelfs dat is heel moeilijk). Daardoor kunnen we niet meer beloven dan 800 euro/per maand om de werking van Rayen Mahuida te ondersteunen. We stelden vast dat het feit dat die 800 euro gebruikt werden om 7 verschillende verantwoordelijken en hun werking te financieren leidde tot demotivatie van de verantwoordelijken en tot de keuze van enkelen om elders te werken voor een betere vergoeding. We begrijpen dat maar daardoor zijn er op het ogenblik geen verantwoordelijken die zich 100% kunnen inzetten voor Rayen Mahuida. Het is waar dat er ondanks deze situatie toch veel goede dingen gebeurden maar het is eveneens waar dat vele dingen maar half en half of niet gebeurden en er enkele mensen naast hun werk en hun gezin te veel moesten werken. We besloten dat een andere aanpak vereist is om te voorkomen dat mensen er helemaal onderdoor gaan.
  • Wij besloten dat het gezonder is om met de 800 euro vanuit België vanaf nu slechts twee personen een vergoeding te geven zodat die voldoende inkomen krijgen om voltijds te werken. We aanvaardden dat Niusta de beste kandidaat is om het jeugd- en kinderwerk te leiden en coördineren (omwille van bewezen capaciteiten) en dat Paola het geschiktst is om de algemene werking van Rayen Mahuida te leiden (omdat zij er 100% wil voor gaan, de ervaring heeft en de contacten).
  • Dit wil zeggen dat we Catherina en Tina vanaf maart geen financiële steun meer kunnen geven vanuit België. Wij hopen wel dat ze de nodige steun zullen krijgen vanuit Rayen Mauida en van hun steungroepen om als vrijwilligsters te kunnen blijven meewerken.
  • Het is aan iedereen om andere mensen te betrekken in de werking, nieuwe leden aan te trekken om te komen tot een sterkere Algemene Vergadering. Ook om bekwame mensen te zoeken en voor te bereiden om taken in het bestuur van Rayen Mahuida over te nemen, enz.
  • Er zal gewerkt worden aan een goede relatie tussen Rayen Mahuida en Crecer con Futuro. Crecer con Futuro zal een vast lokaal krijgen voor haar werking. Voorwaarden zullen besproken worden. Ze zullen één of twee mensen naar de coordinatiegroep sturen zodat er een goede samenwerking kan komen tussen de jeugdwerking van Rayen Mahuida en hun organisatie.
  • overzicht laatste vergadering coordinadora .JPG

  • Van Niusta, als verantwoordelijke van de jeugd- en Kinderwerking, wordt verwacht dat ze ons in februari een project opstuurt waarin ze beschrijft hoe ze die werkingen zo goed mogelijk gaat uitbouwen en hoe ze de samenwerking met Crecer con futuro kan tot stand brengen. Niusta zal in ruil voor een voltijdse job in Rayen Mahuida 300 euro per maand krijgen vanuit SOS-Chili, als financiële steun, en 100 euro ter beschikking krijgen als werkingskosten.
  • Paola zal eveneens 300 euro krijgen vanuit België en 100 euro werkingskosten zodat ze voltijds voor Rayen Mahuida kan werken. Ook van haar wordt een project verwacht waarin ze duidelijk beschrijft hoe ze de organisatie wil laten openbloeien, hoe ze de versterking van de Algeneme Vergadering zal aanpakken, hoe ze de coördinatiegroep meer kracht en macht kan geven, hoe ze kan komen tot een degelijk dagelijks bestuur ( met goedwerkende secretaresse, boekhoudster en voorzitster), hoe ze het gebouw en de lokalen beter kan onderhouden en functioneler kan maken, hoe ze nieuwe, veilige bergruimtes kan creëren voor de verschillende groepen, hoe ze de vrijwilligsters kan aanmoedigen en inzetten volgens eigen mogelijkheden, hoe ze bekwame mensen kan aantrekken, enz. De evaluaties van de verschillende groepen binnen Rayen Mahuida en hun planning zal daar een goede basis voor zijn.

    overzicht laatste coordinadora.JPG

  • Daar er zeker goed werk is geleverd het voorbije jaar geloven we dat ze op basis van hun ervaring, met hun contacten en lokale steun deze verandering aankunnen. Wij staan achter hun wens om Rayen Mahuida nieuw leven in te blazen en te helpen bij deze overgang.
  • Enkele interessante aanbiedingen:
  • Caterina (vrouw van Jeffrey) wil bekijken hoe ze, met aangepaste vorming (1 x per maand), de kandidaat-boekhouders kan leren op EXEL werken. Zo zal het gemakkelijker zijn om een goede digitale boekhouding bij te houden (misschien kan dat in het telecommunicatiecentrum).
  • . Jeffrey wil bekijken hoe hij kan inspelen, via aangepaste vorming (1 x per maand), op verschillende zaken waarbij gerechtelijke procedures noodzakelijk zijn.
  • . Sam en Sylvia boden aan om de keukens in te richten (volgens voorstellen van Paola en het bestuur van Rayen) met een haalbaar afbetalingsplan.
  • Vorige jaren kregen we zeer regelmatig werkverslagen dat willen we zo behouden en nog verbeteren. Niusta, Paola en Crecer con Futuro zullen maandelijks een verslag van hun activiteiten en boekhouding opsturen naar SOS-Chili. Wij spraken af dat zij die verslagen terzelfder tijd ook zullen opsturen naar alle verantwoordelijken, ook naar Crecer con Futuro. Voor ons is het belangrijk te zien (in cc) dat iedereen goed ingelicht is om zo nog meer transparantie en nog een gezondere werksfeer te verkrijgen.
  • 20171219_192017.jpg

  • We zullen in SOS-Chili bespreken hoe we Crecer con Futuro kunnen steunen eens we hun evaluatie van 2017 en hun planning voor 2018 ontvangen hebben. Wat ze met mij bespraken is veelbelovend… dus, vooruit!
  • Graag ontvingen we in februari ook een duidelijk project van wat er eventueel kan gedaan worden door de jongeren van de bouworde. Het is belangrijk om nu al te weten wie de “maestro” zal zijn die met hen de herstellingswerken of bouwwerken zal aanpakken. Die gasten hebben een goede leider nodig. In de mate dat ze ook goed weten wat er zal gebouwd of/en hersteld worden kunnen ze nu al winstgevende activiteiten inrichten… Zonder goede planning en begroting zal de komst van die jongeren niet goed benut worden. Ook om mee te helpen met de vakantiekolonies zijn er goede afspraken nodig.
  • We zullen pas in mei weten of er zich voldoende jongeren inschreven om naar Rayen Mahuida te gaan… maar toch is het nodig dat die jongeren nu al zoveel mogelijk informatie krijgen zodat ze zich voor Rayen Mahuida kunnen interesseren en zich goed kunnen voorbereiden.
  • Wij deelden het nieuws mee dat we stadssubsidies van Aalst kregen en tot onze blijdschap kon Paola een cheque op tafel leggen die ze juist kregen om in maart met een nieuw educatief project te starten in Rayen Mahuida. Het project betreft een pedagogische moestuin waarbij ze een tiental gezinnen kunnen betrekken. De som die ze kregen komt ongeveer overeen met de subsidies die wij kregen. Prachtig!

    20171219_204535.jpg

  • Het feit dat de lokale steun veel groter werd dan vroeger is natuurlijk goed nieuws.
  • We spraken wel af dat we, indien we in februari geen projectbeschrijvingen krijgen, die ons ervan kunnen overtuigen dat er ernstig zal gewerkt worden om de doelstellingen van Rayen Mahuida en Crecer con Futuro te verwezenlijken en de werking met de doelgroepen te verbeteren en uit te bereiden, de steun vanuit België tijdelijk zullen bevriezen.
  • We kunnen ons alleen maar verder engageren met het ondersteunen van Rayen Mahuida als er ernstig werk gemaakt wordt van het versterken van de organisatie. Een goede planning en het aantrekken van gemotiveerde, bekwame leden en vrijwillige medewerkers is daarvoor essentieel.

Oef, ik kreeg het allemaal opgeschreven hopelijk was het voor jullie niet te veel om het te lezen. 

De vergadering eindigde rond 22u30. Zo sloten we onze laatste avond af. Daarna aten we nog een boterhammetje bij Maria.

20 DECEMBER 2017

Valies verder maken, Ruth en Flor kwamen nog briefjes en geschenkjes afgeven voor bekenden in België en voor ons.

Wij sloten ons verblijf af met een middagmaal dat ons aangeboden werd door de seniorenclub “Tia Florine”. Wat een leuke verrassing!

20171220_134223.jpg

Na het middagmaal ging het allemaal zeer vlug. Paola had al een auto met bestuurder voor ons klaar staan. Zij vergezelde ons.

20171220_142131.jpg

Onderweg reden we voorbij krotjes die afbranden. Mensen sleurden wanhopig hun schamele bezittingen uit de brand.

In de luchthaven van Santiago kwam Sam ons nog vergezellen en uitwuiven. 

20171220_153227.jpg

Dankzij de assistentie konden Linda en Deborah de reis terug zonder al te veel problemen doorkomen, daar genoten Mieke en ik ook van.

20171220_164622.jpg

20171220_180709.jpg

En hoog, vanuit het vliegtuig en de blauwe lucht zagen we hoe we Chili achter ons lieten.

21 DECEMBER 2017

Wij slaagden er niet in veel te slapen maar waren gelukkig toen we door het venster de zon zagen opgaan.

20171221_065618.jpg

We zullen nog heel wat tijd nodig hebben om uit deze maand met alle belevenissen, met de zovele levensverhalen en met zoveel contacten met verschillende mensen, de nodige besluiten te kunnen trekken.

Ik ben zo dankbaar en gelukkig omdat de reis zo goed verliep voor Linda, Mieke, Deborah en voor mij. Ik besef dat het een voorrecht is om zoiets mee te maken en vraag me af: God, en wat nu?   

Voor wie graag Linda haar ervaringen leest:  onderwegmetlinda.be

17 en 18 december 2017

17 December en 18 december.

17 december: Presidentsverkiezingen.

Voor de tweede ronde van de verkiezingen is gaan stemmen niet verplicht. Uit onze onmiddellijke omgeving gaan de meeste mensen toch omdat er te veel van afhangt. Veel mensen die we spreken denken dat het beter is dat de kandidaat van centrumrechts; ex -president (2010-2014) zakenman en Miljardair, Sebastián Piñera, wint. Volgens hen staat hij voor werkzekerheid, investeringen en economische groei terwijl de opvolger van de huidige presidente Michelle Bachelet: de centrumlinkse, socialistische kandidaat en voormalig Journalist Alejandro Guillier,  zou staan voor chaos. Anderen beweren dat de linkse kandidaat zou zorgen voor het voortzetten van het huidig beleid. Daarin kwamen veel initiatieven om de extreme armoede een halt toe te roepen van de grond. De basisorganisaties zouden er wel bij varen en er zou op één of andere manier meer gedaan worden aan het wegwerken van de kloof tussen extreem rijk en extreem arm. Volgens hen zou de rechtse kandidaat het land verder verkopen aan grootmachten en multinationals en zou de onrechtvaardige verdeling van macht en rijkdom alleen maar toenemen.

In de namiddag weten we dat Sebastián Piñera met 54 % de verkiezingen won.

Voor ons was zondag 17 december voornamelijk een familiedag. Jeffrey en Caterina hadden Deborah komen halen om eens met haar weg te gaan.

Sam en Sylvia kwamen met Thomas en Martin om gezellig bij ons te zijn.

20171217_143729.jpg

20171217_143804.jpg

We praatten, gingen wandelen, aten wat boterhammetjes (klaargemaakt door Maria) en genoten enorm van elkaar.

20171217_153027.jpg

Toen we in het park “La Hondonada” wandelden, ex-vuilnisbelt naast de wijk (kunnen jullie opzoeken in Google), op een boogscheut van Maria’s huis, ontpopte Thomas zich tot een energievol kereltjes dat gek is op uitdagingen, springen, klimmen en afglijden. Tussendoor kuste hij mama en papa en riep opgewonden: “Joepie, joepie”. Het was 36°C maar dat hinderde Thomas niet. Wij moesten hem spitsvondig meekrijgen naar huis of hij zou daar nog spelen.

20171217_153555.jpg

20171217_154045.jpg

20171217_155837.jpg

Toen Jeffrey en Caterina met Deborah terug kwamen waren ze een belangrijke ervaring rijker: met Deborah op stap gaan is heel complex en vermoeiend! Ondanks dat besluit klonk er toch veel liefde en bezorgdheid uit hun stem. Een volgende keer willen ze het terug proberen, beter voorbereid.

20171214_100232.jpg

In de late namiddag maakten we nog wat afspraken en namen welgezind afscheid van onze neefjes en hun gezinnetje.

Die avond reden we nog naar Paola. Ze woont in een nabij gelegen wijk. We werden daar uitgenodigd om samen te avondmalen. Ieder gezin is een andere wereld. Bij Paola kwamen we als het ware in een hondenhotel terecht. Met zeven waren ze! Millaray en zij zouden zeker alle honden een goede verzorging willen geven en voelen zich zeer slecht bij de manier waarop velen omgaan met dieren. Voor hen is het een moeilijke opdracht om van hun gezinswoning geen honden asiel te maken. Paola had ons een lekker fruitvoorgerecht klaargemaakt en een hoofdschotel van tapas op basis van voedingsmiddelen die Linda en Mieke mochten eten. Het werd een speciale avond en we waren blij omdat we Paola, haar man, Millaray en hun zoon ook in hun eigen gezin hadden bezig gezien. Daar het al tamelijk laat op de avond was bleven we niet te lang. Voldaan reden we rond 23 uur weg.

20171217_225317.jpg

Maandag 18 december 2017

We hadden een plan uitgewerkt om met 13 kinderen, die regelmatig meewerkten aan de activiteiten van Rayen Mahuida, uit zeer arme gezinnen, naar een grote winkel te gaan. Vroeger gaven we geschenkjes aan de peetkinderen maar daar er sinds enkele jaren geen interessante werking meer bestaat rond de peetkinderen nodigden we de kinderen uit om voor zich zelf een geschenkje te gaan kiezen. Geen simpele taak.

De kinderen waren allen op tijd op de afspraak (behalve eentje). Ik legde enkele eenvoudige regels uit om zo vlot en veilig mogelijk naar de bus te wandelen en om in de supermarkt alles naar wens te laten verlopen.

20171218_141321.jpg

Onderweg naar de bushalte werden we verrast door een natuurverschijnsel. Een halo rond de zon trok onze aandacht. Ik kon er een foto van maken.

20171218_141454.jpg

De goedhartige busbestuurder liet alle kinderen opstappen zonder er iets voor aan te rekenen. Tevreden reden we ongeveer tien minuutjes en stapte aan de “Lider” af.

20171218_141749.jpg

De oudere kinderen namen de zorg op van de jongere. Mieke en ik zorgden voor de meest rusteloze. Zelfs Deborah hielp goed mee. Natuurlijk was het een veeleisende taak om de kinderen goed te begeleiden en om er voor te zorgen dat iedereen wat kon kiezen zonder andere dingen te beschadigen.

 Wonder boven wonder kwamen we na een uur buiten met de kinderen. Ze droegen allen een blauwe zak met daarin wat ze kozen. Dat niemand boven het afgesproken bedrag kocht had veel te maken met de hulp van de oudsten en met de rekenknobbel van Mieke.

20171218_152242_LI.jpg

In de late namiddag gingen we op bezoek bij Anna, de zuster van Flor. We zagen haar dochter Natalia en haar kindjes, haar oudere dochter Marlies en haar kinderen, en nog enkele andere kleinkinderen. Joselito (13 jaar) had Calzones Rotos (kapote onderbroeken) gemaakt. Dit zijn gefrituurde deegstroken met bloemsuiker op. Opeens kwam Flor opdagen. Ze was na de verkiezingen gebleven om ons nog eens te zien. Ze had wandtapijtjes gemaakt voor Mieke en Linda. Mooi! De familie had veel te vertellen en ze waren ook nieuwsgierig naar nieuws over bekenden zoals Marleen, Marc, Patrick en Sarah…

20171218_194444.jpg

20171218_201259.jpg

Mieke had onderweg aangeklopt bij haar peetkind. Zij waren te laat aangekomen op de plaats van de afspraak om mee te gaan winkelen maar Mieke maakte een nieuwe afspraak met hen voor de volgende dag.

Het was al aan het schemeren toen we naar huis gingen… ook al zijn het hier nu de langste dagen van het jaar.

20171218_205104.jpg

Tijdens de laatste dagen:

Eventjes wil ik toch kwijt dat we ondertussen nog een ander belangrijke plaats opzochten. Mieke wilde absoluut terug naar de krottenwijk in Maipu waar we in 1978 startten met het werk. Zij verbleef daar bij mij in 1981 – 1982 voor drie maanden.

De krottenwijk werd in 1985 ontruimd en maakte daarna plaats voor een stuk van de grote ring rond Santiago: Americo Vespusio en voor een nieuwe wijk.

We zagen nog herkenningspunten, zeker langs de kant van villa Zaror: een winkeltje, het huis waar Deborah’s moeder in opgroeide, het huis van padre Pancho (dat nu een kapel werd), de straat San José die in twee was verdeeld en waarvan de kant van de krottenwijk niet gebetoneerd was en de andere wel… Waar ik ooit woonde stonden degelijke huizen.

20171216_101529.jpg

We gingen op zoek naar een goede medewerker uit die tijd: Pepe. Pepe was niet thuis maar wel zijn moeder, zus Gladys en haar oudste zoon.

20171216_110003.jpg

20171216_110020.jpg

Ze waren zeer blij verrast me na al die jaren terug te zien en bij een frisdrankje werden allerlei herinneringen opgehaald.

20171216_114236.jpg

20171216_115934.jpg

Op de terugweg stopten we op een plaats waar paarden stonden, in dieronterende omstandigheden. We werden eveneens getroffen door de krotjes waar nog ganse families inwonen.  

In de wijk maakten we ook tijd om het telecentrum van Santa Clara te bezoeken, zeer dicht bij Rayen Mahuida en het huisje van Maria. Dankzij dit initiatief van de Chileense regering hoeven wij vanuit België geen computers meer op te sturen, ze niet meer te onderhouden en niet meer te zorgen voor een dagelijkse dienstverlening. Wij troffen een rustige, nette ruimte aan waarin enkele kinderen onder toezicht kunnen komen werken of ontspannen op een zeven computers. Een jonge vrouw werd door de gemeente aangenomen om het centrum voltijds open te houden. Alles is gratis! Regelmatig worden ook cursussen gegeven. 

20171219_110905.jpg

20171219_110825.jpg

16 december 2017

Zaterdag 16 december 2017

Al dagen zijn de vrouwen druk in de weer om het solidariteitsfeest voor te bereiden. Het is een zeer drukke tijd want het is het einde van het schooljaar en het einde van het werkjaar. Oudercontact dagen, schoolfeesten, diploma uitreikingen, eindejaarsfeesten op het werk, uitstappen van organisaties als afsluiting van het werkjaar, de voorbereidingen van de vakantiekolonies en de jeugdkampen. Dit alles komt aan de beurt in een gewoon gezin. Daarbij staan de presidentsverkiezingen voor de deur (17 december – tweede ronde).

Misschien moeten we ons verblijf over twee jaar verschuiven naar een minder drukke tijd!

Linda, Mieke en ik denken soms dat we het ook druk hebben maar eigenlijk leven wij in een vakantiesfeer.

20171216_200523.jpg

Om 18 uur gaan we, op ons gemakje, naar Rayen Mahuida. Vlaggetjes en ballonnen in de Belgische kleuren verwelkomen ons. Chileense en Belgische vlaggen hangen vriendschappelijk naast elkaar. Een tiental stoelen hebben een wit kleedje aan met een grasgroene strik. Alles is voorzien om het feest buiten te laten doorgaan. De giften worden in een lokaal ontvangen en op schotels gelegd of in bekers gegoten.

20171216_191525.jpg

20171216_191706.jpg

De vrouwen van “Manos Libres” en de seniorengroep “Tia Florine” hebben een plaats gekregen onder het afdak. Enkele foto’s van hun groepen lachen me toe. Op een andere plaats hangen beelden van de kinderwerking.

20171216_191837.jpg

Ik houd me bezig om alle bekenden te verwelkomen en om de onbekenden te leren kennen. Er zijn vertegenwoordigers van het gemeentebestuur van Cerro Navia, van overkoepelende werkingen zoals PREVIENE (die actief is rond preventie van drugsgebruik, alcoholisme, seksueel overdraagbare ziektes, vroegtijdig ouderschap, vroegtijdig schoolverlaten, extreme armoede, enz), van PRODEMU ( een organisatie die werkt rond de rechten van de vrouw) van de sportfederatie van de gemeente, van het vicariaat van de solidariteit, van het wijkcomité, van Chigol (alternatieve straatvoetbal). Twee gemeenteraadsleden komen me begroeten en vertellen dat ze me nog kennen van toen ik hier werkte (tot 1990). Als kind namen ze deel aan de kinderwerking, later werden ze jeugdleiders… Prachtig!!!

20171216_200433.jpg

Jeffrey en Caterina, Sam en Silvia met Martin kwamen meevieren. Dat maakte ons enorm gelukkig. Onze familie en SOS-Chili waren nog nooit zo sterk aanwezig!

Het maakt me ook extra blij dat er jongeren aanwezig zijn van Crecer con Futuro en mensen uit de persoonlijke steungroepen van de verantwoordelijken.

20171216_200408.jpg

20171216_200349.jpg

Het feest is vooral informatief. De verantwoordelijken vertellen in het kort hoe ze in Rayen Mahuida belandden en wat ze nu doen. Maria, die reeds het langst actief is, vertelt ook over de beginjaren van het project en over de belangrijke steun door de familie Adriaens en SOS-Chili.

20171216_200441.jpg

20171216_200638.jpg

Ze legde haar vinger vooral op de wonde van het niet meer hernieuwde vruchtgebruik van het terrein waarop we Rayen Mahuida bouwden door administratief geknoei van de overheid. Daardoor liepen ze veel steun mis want niemand wil investeren in gebouwen die kunnen afgebroken worden.

Maria, Ruth, Patty en Tita, Juan (Chigol) Paola en Daniëla, allen komen aan bod. Een groepje jongeren van Chigol verrast ons door te Rappen… enkele kinderen van de kinderwerking zingen een kerstliedje, een groepje kinderen danst Cueca (de nationale dans) in traditionele feestkledij.

20171216_203838.jpg

20171216_205537.jpg

20171216_212724.jpg

Ik word naar voor gevraagd en krijg een geschenk dat volgens het bestuur uitdrukt hoe ik 40 jaar naast hen stond. Op glas gegraveerd staat de volgende tekst: “ Echte vrijgevigheid is geven terwijl je zelf niets over hebt”.  

20171217_111344.jpg

Daarna krijg ik het woord en ik spreek over de komende Kerstdagen en mijn vurige wens van vrede en diep geluk voor alle aanwezigen, hun families en heel de wereld.

20171216_210645.jpg

Later worden ook de oudste verantwoordelijken naar voor geroepen en die krijgen een zonnebloem. Zij waren als zonnebloemen… bloemen van hoop voor velen. Ook Linda, Mieke, ik en zelfs Deborah worden bedankt voor al die jaren van solidariteit.

De hapjes en frisdranken worden rondgedeeld. Er zijn borrelhapjes die geschonken werden door het gemeentehuis. De vertegenwoordiger van de burgemeester belooft nog werk te maken van het hernieuwen van het vruchtgebruik van het terrein.

20171216_211208.jpg

20171216_214410.jpg

Ik groet tientallen mensen en blijf met enkelen wat langer praten. Het is kouder geworden. Linda ging al naar huis. Stilaan loopt de binnenkoer leeg. Met Junior en Silvia bekijken we de keuken van de polyvalente zaal en van de groepen van Rayen Mahuida. De toestellen zijn hopeloos verouderd en versleten. In de zaal is er zelfs geen gasvuur meer sinds er enkele maanden geleden ingebroken werd. De deur konden ze al herstellen en beter beveiligen, met een ijzeren hek, maar een nieuw gasvuur kopen kon nog niet. Zij maken een afspraak met Paola, de voorzitster van Rayen Mahuida, om samen te bekijken hoe ze de keukens beter kunnen uitrusten. Jeffrey en Caterina hebben ook interessante voorstellen maar het is nu te laat om die te analyseren. Met hen zullen we morgen verder overleggen.

20171216_233831.jpg

Op het einde komen Roxana, haar zus Luisa met haar man Mario ons nog begroeten. Ze misten het feest wegens andere verplichtingen maar ze hoopten nog juist op tijd te zijn om mee af te sluiten. Roxana en Luisa werkten jarenlang mee in het project en Roxana steunt nog altijd de activiteiten via de persoonlijke steungroep van Maria. Dankbaar en hoopvol ga ik met hen, Deborah en Mieke naar huis. Bij Maria kunnen we nog een tijd bijpraten.

Nu ga ik slapen. Ik ben zeer bewust dat de vrouwen alles gedaan hebben om ons één ding duidelijk te maken: “Laat ons nog niet vallen, a.u.b.!” Ik ben diep ontroerd en bid spontaan om wijsheid. Hoe kan ik verder iets  betekenen voor deze mensen?

 

15 december 2017

15 december 2017

Na de ochtendrituelen en een gezellig ontbijt, waarin Maria vertelde over haar dag van gisteren en wij over onze belevenissen, hielden we ons rustig bezig.

Linda en ik, vooral met het opschrijven van wat we hier meemaken, Deborah met haar tablet (die ze van mama Toty en Miquel kreeg) en Mieke met een wijkwandeling.

DSC02327.JPG

Mieke op stap

Vandaag stuurde Paul Vlieghe, de ondervoorzitter van SOS-Chili, ons heel goed nieuws door: Het onderdeel van ons project dat we indienden bij de stad Aalst voldeed aan alle voorwaarden om subsidies te krijgen. Het college van burgemeester en schepenen besliste in de vergadering van vrijdag 15 december 2017 dat we recht hebben op een subsidie van 2.806,20 EUR. Joepie!!!! Dat bedrag komt overeen met iets meer dan 3 maand financiële steun voor onze projecten hier. Voor de mensen die verder van het project afstaan: wij beloofden de verantwoordelijke vrouwen hier, twee jaar terug om hen maandelijks met 800 EURO te steunen. Zo kunnen zij hier de basiswerking verzekeren van waaruit zij al het werk in Rayen Mahuida organiseren en lokale financiële ondersteuning, vorming en begeleiding kunnen aanvragen.

Tussendoor had ik weer enkele gesprekken over de plannen voor 2018 – 2019.

’s Avonds waren we te gast bij Claudia, de jongste dochter van Maria. Zij werkte vroeger in de kindertuin van Rayen Mahuida. Nu in een andere kindertuin. Ze houdt nog steeds van haar werk. Daar ze dankzij Rayen Mahuida en de steun vanuit België haar studies van kleuterleidster kon afmaken is ook zij een voorbeeld van wat we samen bereikten! We kennen vele mensen die nu een goed werk hebben dankzij cursussen, werk of steun die wij mogelijk maakten. Natuurlijk mogen zij de pluimen op hun hoed steken omdat ze, ondanks alles, zich heel hard inspanden om verder te studeren. Als ex-medewerkster steunt zij nu haar moeder via een maandelijkse bijdrage en blijft zo betrokken bij het werk.

20171215_204014.jpg

Claudia haar jongste zoontje Eduardo doet zijn best op school. Hij scoort vooral zeer goed in wiskunde. Nu  is zijn grootste hobby kubuspuzzels op zo’n kort mogelijke tijd  afmaken. Hij is bij de besten van zijn leeftijd! Voor de rest heeft hij na zijn schooltijd geen sociaal leven. De buurt is zo gevaarlijk dat hij, en veel kinderen, niet alleen op straat mogen, noch mogen deelnemen aan kinderwerkingen en jeugdclubs, ook niet in Rayen Mahuida.

IMG_20171216_022653.jpg

Wij zijn heel dankbaar omdat sommige gezinnen ons uitnodigen om wat tijd met hen door te brengen en ons zo een beetje meer laten ontdekken van het dagelijks leven hier. Een maand is kort om goed te snappen wat hier allemaal leeft maar toch…